Życie na osiedlu i czytania z dnia
Potrzeba dbać także o relacje pionowe. Nie tylko o wspinanie się coraz wyżej w hierarchii i dobre relacje z tymi w górze, ale też o relacje wzajemne wokół nas. Ze współpracownikami, klientami, osobami współpracującymi. Owszem, nie tak drastycznie jak w opisanym przykładzie, ale dobre relacje to nasz najważniejszy kapitał społeczny, który nam pozostaje. Powinien pozostawać.
Wyjść komuś naprzeciwko. Nie czekać aż sam przyjdzie, zdecyduje, znajdzie drogę. Nie stawiać wymagań na starcie, nie krytykować, nie pouczać. Nie teraz. Nie brać jego zachowań przeciwko sobie. To on ma problem i nieudolnie woła o pomoc. Sprawdza naszą tolerancję i bezinteresowność. Wcale nas nie atakuje, tylko nie panuje nad stresem. Najpierw trzeba mu pomóc i dać mu szansę pokazania się z dobrej strony
Nie ma sensu wierzyć, chodzić do kościoła, modlić się, czytać Pismo Święte - ale nie zmieniać swojego życia. To nie jest wiara ani relacja z Bogiem. Podobnie jak z relacją małżeńską czy rodzicielską. Wiele problemów wynika z tego, że chcieliśmy założyć rodzinę, ale nadal żyć każde po swojemu. Tak się nie da i nie o to chodzi. Zaangażowanie pociąga za sobą zmiany. Bez zaangażowania nie ma życia ani miłości. Bez kosztów nie ma efektów.
" Boże, mam lepszy plan na moje życie niż Ty. Dobrze sobie radzę wam" - mówią życiowi bogacze. Jak najdalej od Boga, bo On wszystko poplącze, zabierze, każe oddać ubogim. Lepiej nie ryzykować kontaktów z Nim, słuchania Jego nauki, chodzenia na Mszę .
Natomiast ubodzy, streani życiem, chorzy, bezradni potrzebują Boga nosami sobie nie radzą. Chętnie przedstawia Mu całą listę swoich oczekiwań, prośb, potrzeb, i stałe im będzie mało Jego darów. Chętnie będą chodzić z uczty na ucztę.
A kto pójdzie za Nim z miłości? Starając się być z Nim i na Taborze, i na Golgocie. Bóg objawił się nam w swoim Synu, królu obitym, oplutym, odtrąconym - bo szuka naszej miłości