Zapiski starszej pani , Najnowsze wpisy, wpisy, strona 8

pn	wt	sr	cz	pt	so	nd
27	28	29	30	31	01	02
03	04	05	06	07	08	09
10	11	12	13	14	15	16
17	18	19	20	21	22	23
24	25	26	27	28	01	02

Najnowsze wpisy, strona 8

Czy nasze codzienne, ziemskie sprawy są ważne dla Boga? Tak, jeśli są znakiem Jego obecności i miłości. Jeśli zapraszamy przyjaciół by cieszyć się razem, nie po to by się pokazać . Jeśli pomagamy komuś tak, by to jemu było dobrze, a nie nam wygodnie. Jeśli opowiadamy o Bogu dlatego że to my żyjemy z Nim w bliskości, nie dlatego, by innych nawrócic.

Inaczej - nasze codzienne, ziemskie sprawy powinny być znakami Bożej miłości i bliskości. Nie powinno być w naszym życiu czysto ludzkich spraw bez Boga.

Znaleźliśmy Boga w Nazarecie. W największej prostocie, nudzie i monotonii dnia codziennego. W zwykłych życiowych czynnościach. Oczywiście, nie byle jakich, lecz wykonywanych z sercem, z radością, z chęcią zachowania porządku i stworzenia dobrej atmosfery . Moze to jednak ja powinnam była powiedzieć - przepraszam, nie mogę zaczekac- do pani w sklepiku? Ktoś powinien tworzyć ten codzienny Nazaret, atmosferę, środowisko, klimat codziennych czynności, w których znajduje się Boga. W których znajdujemy Go w sobie nawzajem, w naszych relacjach.

Co może być dobrego z Nazaretu? Bóg? Czy my?

Krążę po osiedlowym sklepiku. Jest tu w kółko to samo i jeśli nie ma się sił / samochodu by pojechać gdzieś dalej, je się to właśnie ciągle. No niestety, muszę kupić jedna z dwóch stałe dostępnych zup mrożonych. Akurat pani wykłada inny towar, używając zamrażarki jako podstawy pod pudełka.

- muszę otworzyć - uprzedzam.

- musi pani zaczekać - słyszę.

No nie, wydaje mi się, że sklepy są jednak dla klienta! Pani coś się poplątało. Otwieram. Uprzedzalam. Gdyby powiedziała "przepraszam", albo " czy może pani zaczekać?" - byłoby inaczej. Chcąc coś od kogoś trzeba też coś zrobić dla niego.

Naprawiać relacje czy zrywać? Każde rozwiązanie ma tyle samo , czyli nieskończona liczbę zalet jak i wad. Z całą pewnością nie należy takich decyzji podejmować samemu. Przecież jest się częścią tej relacji! Więc decyzja nie może być obiektywna. Trzeba zasięgnąć opinii innych. Przeprowadzic rozeznanie - psychologiczne, duchowe, społeczne, rodzinne. Trzeba poszukać i innych mozliwosci wypróbować je. A potem odłożyć decyzję w czasie. Zbadać, jakie będę jej konsekwencje. Właśnie tak.

Nie ty masz oceniać, co jest grzechem twojego brata. Nie ty go osądzać. Nie znasz wszystkich jego problemów, uwarunkowań, zranień, zaniedbań środowiska. Jesteś z nim w relacji, więc twoja ocena nie jest obiektywna, oczekujesz czegoś od swego brata bardziej niż starasz się go zrozumieć. Poproś o rozeznanie kogoś z zewnątrz, bardziej obiektywnego. Niech wam pomoże znaleźć porozumienie. Odwołaj się do prawa, zasad, obyczajów kulturalnych relacji. A jeśli to niemożliwe - unikajcie się nawzajem żeby co gorszego się wam nie przydarzyło.

Nie musisz mieć z wszystkimi naraz dobrych relacji, nie na tym polega chrześcijaństwo. Czasem trzeba zostawić ludziom przestrzeń do bycia sobą , żeby zrozumieli, jak powinni traktować innych.

Zapiski starszej pani

Kalendarz

Strony

Archiwum

Najnowsze wpisy, strona 8

Codzienność

Nazaret

Uprzejmość

Naprawiać?

Ocena

pn	wt	sr	cz	pt	so	nd
27	28	29	30	31	01	02
03	04	05	06	07	08	09
10	11	12	13	14	15	16
17	18	19	20	21	22	23
24	25	26	27	28	01	02

pn	wt	sr	cz	pt	so	nd
27	28	29	30	31	01	02
03	04	05	06	07	08	09
10	11	12	13	14	15	16
17	18	19	20	21	22	23
24	25	26	27	28	01	02

pn	wt	sr	cz	pt	so	nd
27	28	29	30	31	01	02
03	04	05	06	07	08	09
10	11	12	13	14	15	16
17	18	19	20	21	22	23
24	25	26	27	28	01	02