Życie na osiedlu i czytania z dnia
Jak niewiele trzeba, aby być dobrym, w porządku, wobec Boga i ludzi. Nie potrzeba zbyt wiele kombinować, myśleć, uczyc się. Nie trzeba aż tak wiele wysiłku. Wystarczy iść za Bogiem, słuchać Go i naśladować. A On już nas poprowadzi i napełni nasze działanie swoją skutecznością, miłością i mocą.
" z powodu jego natręctwa" . W tej przypowieści Jezus ocenia natręctwo pozytywnie. Chce abyśmy się nie zniechęcali, gdy musimy czekać na spełnienie się naszych próśb i modlitw, aż ułożą się odpowiednio wszystkie okoliczności, których nie znamy. Abyśmy nie porzucali swej drogi życiowej, swego powołania. Ale też - jak mamy rozpoznać, że nasze oczekiwania są niewłaściwe, niepotrzebne, niezgodne z Bożymi planami? Kiedy mamy zrozumieć, że kolaczemy niepotrzebnie, nie w te drzwi co trzeba, bo Boga dla nas inną drogę? Jak odróżnić upór od pochwalnego przez Boga natręctwa? Mów do nas Panie, mów cierpliwie, natrętnie, znając nasz upór!
Relacje z Bogiem są takie proste! On dba o nasze potrzeby. Chce tylko, abyśmy uznali Go za Ojca i zaufali Mu. Abyśmy szli za Jego wskazówkami, zamiast ciągle się głowic samodzielnie nad każdym problemem osobno. Abyśmy współdziałali z innymi ludźmi, patrząc na siebie pozytywnie. Abyśmy zadowalali się skromnym życiem, bo utrzymanie jego wysokiego poziomu za bardzo nas obciąża. Chce ująć nam jak najwięcej ciężarów życia, które bezustannie sobie komplikuje my.
Najprostsze.
Najtrudniejsze
W życiu najbardziej potrzeba jednego - zaufania Bogu. Jest to najtrudniejsze. Wolimy polegać na sobie , wspierając się na innych, od których wymagamy, oczekujemy, krytykujemy ich, staramy się ukształtować ich w sposób nam wygodny. Wiele wysiłków i nieporozumień z innymi wynika z tego, że chcemy na nich polegać, i nie czujemy się bezpieczni w ich otoczeniu. Tymczasem to Bóg dał nam nas sobie nawzajem. Właśnie tacy, jacy jesteśmy, jesteśmy Bogu i sobie nawzajem potrzebni. Problemem jest abyśmy się mieli się porozumiewać ze sobą, szanując nasze różnice. Wyobrażam sobie wiele samotnych osób, stających przed Bogiem i skarżących się, że dam im On trudne i bolesne życie. " Ależ dlatego dałem ci dobrego męża, brata, syna" odpowiadają Bóg. " Tak, właśnie tego, którego przez całe życie traktowałas jak idiotę, wroga, oferme, kto " - odpowiada Bóg. " Szkoda, że tak się naciepialas, nie planowałem dlaciebie tego, dałem ci człowieka przeze Mnie ukształtowanego na pomóc tobie. Ale go nie zaakceptowałas."
Chrześcijaństwo nie jest droga do uzyskania społecznego uznania w świecie. Raczej jest droga do społecznego sprzeciwu przeciw temu wszystkiemu w świecie, co nie jest od Boga i co do Niego nie prowadzi. Nawet jeśli wszyscy tak robią. Nawet wewnątrz Kościoła. Tylko sprzeciw musi być mądry, rozważny, nie atakujący wszystkiego, ale ukazujący to, co źle.